Wordt het tijd om Cristiano Ronaldo te vertellen dat zijn tijd voorbij is?
‘I am back’ riep de 41-jarige Ronaldo bij een overwinning tijdens het WK in de Verenigde Staten. Maar in zijn thuisland Portugal zijn daar de meningen over verdeeld.
Het verhaal
Wie is Cristiano Ronaldo?
Dinsdag 23 juni, Houston. Portugal heeft met 5-0 gewonnen van Oezbekistan, twee doelpunten komen van de nummer zeven. Cristiano Ronaldo, 41 jaar, is daarmee de eerste speler ooit die op zes wereldkampioenschappen scoort. Na het laatste fluitsignaal vormen zijn lippen voor de camera twee keer dezelfde woorden: ik ben terug.
Een week eerder was hij afgeschreven: te oud, te traag, een te groot ego. Maar achter de vuist in de lucht zit een ongemakkelijke vraag. Bondscoach Roberto Martínez wisselt hem nooit. Scoort hij of niet, hij speelt elke wedstrijd uit.
De wissel die niet kwam
Het begon op 16 juni, in de openingswedstrijd tegen Congo. Portugal speelt gelijk, Ronaldo schiet twee keer naast. In de slotfase staat een spits klaar, en Martínez haalt een middenvelder eraf. Bij de BBC noemt een commentator het gênant: een coach die bang is voor zijn eigen speler, is geen coach meer. Zijn collega oppert dat Martínez hem simpelweg niet mág wisselen. Martínez zelf blijft kalm: je haalt de beste doelpuntenmaker ter wereld niet eruit als je goals nodig hebt.
In Portugal slaat de vlam in de pan. Zijn zus spreekt van een complot van medespelers; op televisie wordt gezegd wat niemand wilde zeggen: Ronaldo levert geen kwaliteit meer. Zeven dagen later staat hij in Houston met twee goals. Vier dagen daarna, tegen Colombia, scoort hij niet en geeft de sportkrant A Bola hem een onvoldoende. Gewisseld wordt hij niet.
De jongen uit Madeira die een merk werd
Wie wil begrijpen waarom niemand hem durft te wisselen, moet terug naar Madeira. Hij groeit op in een arm gezin, met een vader die uit de koloniale oorlog terugkwam zonder werk en met een drankprobleem. Op zijn elfde haalt Sporting hem naar Lissabon, waar hij om zijn accent wordt gepest. Op zijn vijftiende redt een laseroperatie aan zijn hart zijn loopbaan. Daarna gaat het snel: Manchester United, Real Madrid, Gouden Ballen, Champions Leagues. Naast het veld bouwt hij het merk CR7 en verdient hij als eerste actieve teamsporter meer dan een miljard dollar.
In Qatar, in 2022, loopt hij als invaller huilend de tunnel in na de uitschakeling tegen Marokko. Zijn laatste WK, schreef iedereen. Drie weken later tekent hij in Saoedi-Arabië, voor ruim een half miljoen euro per dag. Critici zien een land dat met hem een glanzend imago koopt. Ronaldo blijft scoren, en is met ruim 600 miljoen volgers op Instagram de meest gevolgde mens ter wereld.
Een band die de coach gevangen houdt
In de zomer van 2025 wint hij met Portugal de Nations League, en Martínez wijst hem publiekelijk aan als de leider van de groep. Zo ontstaat een band waarin de bondscoach Ronaldo essentieel heeft gemaakt, en hem dus nodig heeft: voor de prijzen én voor het verhaal.
Ronaldo heeft vrijwel alles gewonnen, behalve een wereldtitel. Dit is zijn laatste kans, en de prijs is zichtbaar: een elftal rond één man, een coach die volgens critici niet meer vrij kiest, en een land dat in tweeën valt over de vraag of liefde voor de legende blindheid is geworden. Zelf zei hij vorig jaar dat hij pas stopt als zijn lichaam stopt.
In de aflevering hoor je de commentatoren van de BBC, de avond in 2003 waarop Manchester United hem na één wedstrijd wilde kopen, en Ronaldo zelf in Saoedi-Arabië. Wat zijn die twee woorden in Houston waard: de illusie van een man die niet kan loslaten, of de aankondiging van een wereldkampioen?
