Waarom rechts Amerika influencer Andrew Tate laat vallen
Andrew Tate wordt gezien als een van de belangrijkste grondleggers van de ‘manosphere’, waarbij hij met succes jonge mannen over de wereld bereikte met zijn visie over onder meer de rolverdeling tussen mannen en vrouwen. Tijdens de verkiezingscampagne van 2024 liep Trump, net als de rest van rechts Amerika, weg met Tate.
Transcriptie
De aflevering zwart op wit.
Miami, zaterdagavond 18 juli. In een sportcomplex staat een boksring klaar voor een avond vechten met blote vuisten. De co-host van de avond is Andrew Tate. Alleen: hij komt niet opdagen. Op de parkeerplaats verderop slaan Amerikaanse marshals hem en zijn broer Tristan in de boeien. Het Verenigd Koninkrijk vraagt om hun uitlevering, wegens tientallen nieuwe aanklachten: verkrachting, mensenhandel en bij Andrew ook kinderpornografisch materiaal.
De broers ontkennen alles. Politiek gemotiveerd, zegt de familie nog dezelfde avond. Wat daarna opvalt, is de stilte. Dagenlang zegt het Witte Huis niets. Dan antwoordt de minister van Buitenlandse Zaken op vragen van verslaggevers: hier is voor ons geen rol weggelegd. Nu niet, en misschien wel nooit.
Een privéjet uit Boekarest
Anderhalf jaar eerder klonk het anders. In februari 2025 vlogen de broers per privéjet uit Roemenië naar Florida, terwijl daar een onderzoek tegen hen liep. Een adviseur van Trump had het kort daarvoor in een podcast rechtstreeks tegen Tate gezegd: kom je naar Amerika, dan beschermen we je. Een gezant van de president sprak in München met de Roemeense minister van Buitenlandse Zaken, naar verluidt ook over de Tates; die ontkent dat er druk is uitgeoefend. Kort daarna werd het reisverbod opgeheven. Trump zelf zei er niets van te weten.
Rechts Amerika had drie redenen om een verdachte van sekshandel te omhelzen. Een rekensom: Tate leverde jonge mannen, en in 2024 stemde volgens exitpolls 56 procent van de jongste mannelijke kiezers op Trump. Een cultuuroorlog: Tate zei wat volgens nieuw rechts niet meer gezegd mocht worden. En persoonlijke sympathie, van de zoon van de president tot Tucker Carlson, die Tate in 2023 in Roemenië interviewde als slachtoffer, niet als verdachte.
Barsten in het eigen kamp
De bescherming brokkelde zodra de broers landden. Florida opende een eigen strafrechtelijk onderzoek; ook Republikeinse aanklagers wilden geen schild zijn voor mannen met dit dossier. In 2025 beschuldigde Lauren Southern, zelf jarenlang een gezicht van radicaal-rechts, Tate van verkrachting en verwurging in een hotelkamer in Boekarest. Tate noemt het afpersing. Begin dit jaar dook een video op uit een nachtclub in Miami Beach: de broers met een extreemrechtse activist, terwijl het nummer Heil Hitler door de speakers dendert. Een deel van het gezelschap zingt mee.
Intussen lopen in vier landen onderzoeken; de Britse teller staat op 59 aanklachten. Een aanklacht is geen vonnis, en de advocaat van de broers is overtuigd dat Tate wint. Maar een Britse aanklager mag pas vervolgen als hij een reële kans op veroordeling ziet.
Het beest dat samen is gebouwd
Wat deze maand gebeurt, is groter dan de val van twee broers. Het is de eerste keer dat rechts Amerika publiekelijk struikelt over zijn eigen omhelzing van de manosphere, de online wereld van mannelijke zelfverbeteraars waarvan Tate de grondlegger wordt genoemd. Met tussentijdse verkiezingen in zicht is een verdachte van sekshandel geen kiezersmagneet meer, maar een last. De cultuur die hij hielp bouwen, verdwijnt echter niet met hem. Ook in Nederland duikt hij op in brugklassen.
In de aflevering hoor je hoe een jongen uit een sociale huurwoning in Luton via kickboksen, een webcambedrijf en een leger van tienerjongens dat gratis zijn clips verspreidde, uitgroeide tot politiek symbool. Je hoort Tate zelf bij Carlson, de adviseur die hem bescherming beloofde en de minister die hem nu laat vallen. Wat blijft er over van zijn invloed op miljoenen jonge mannen, nu de politiek hem de rug toekeert?
Verantwoording Waarom deze persoon, welke bronnen we gebruikten en wat we niet konden vaststellen.
Verantwoording
Zoals ik al eerder schreef op deze plek: wie AI inzet in zijn productieproces, moet méér laten zien waar zijn feiten vandaan komen, niet minder. Onze research, scriptvoorbereiding en factcheck komen tot stand met speciaal ontwikkelde AI-technologie, onder redactionele eindverantwoordelijkheid.
Voor deze aflevering bouwden we een dossier van 69 bronnen. Van de 69 feitelijke claims in het script zijn er 58 zonder voorbehoud geverifieerd. De ruggengraat: de reconstructie van The New York Times over de banden tussen de Tates en de Trump-familie (december 2025) en het vervolgstuk over hun wegvallende steun (23 juli 2026), waarin ook de citaten van Trump-medewerkers, Ben Shapiro en Lauren Southern staan.
De aanklachten en hun verdeling komen uit de ontzegelde rechtbankstukken (NYT, 20 juli 2026) en de bewijsdrempel van de CPS.
Voor de Roemeense passage leunden we op Reuters en de BBC (februari 2025), aangevuld met een interview bij PBS NewsHour waarin onderzoeksjournalist Megan Twohey de gesprekken van gezant Grenell toelicht.
Het Florida-onderzoek staat bij POLITICO, de heropening van de Britse zaak bij The Guardian, het nachtclubincident bij de NYT en de Jewish Telegraphic Agency, en de beschuldiging van Lauren Southern in de NYT van 17 juli 2025.
Voor de Nederlandse lijn gebruikten we de Kamermotie van 8 februari 2023 en berichtgeving van NOS.
Wat ging er mis? De factcheck ving een rekenfout: wij schreven eerst dat het Witte Huis vijf dagen zweeg, het waren er vier. Ernstiger was een fout die pas na redactionele feedback boven kwam: we presenteerden ‘38 aanklachten’ aanvankelijk als totaal, terwijl dat de nieuwe aanklachten van 18 juli zijn. Het Britse totaal staat op 59.
Dat de regering nú niet ingrijpt uit electorale berekening, is bovendien onze duiding – geen vastgesteld feit. De officiële lezing is juridisch.
Een deel van de bronnen hierboven zit achter een betaalmuur; dat geldt in elk geval voor de artikelen van The New York Times en The Telegraph. High Profile heeft betaald en/of abonnementen om toegang tot deze content te krijgen.
